Het ontstekingsproces is zeer ingewikkeld en is een reactie van het lichaam op mechanische, chemische of biologische beschadiging. In normale omstandigheden, plaatselijk beperkt door schoonmaak, regeneratie en reparatie van het beschadigde weefsel.

    Helaas verlopen ontstekingen niet zoals gewenst.

    Een voorbeeld is artrose, een chronische niet-acute gewrichtsontsteking die de kop opsteekt in de gewrichten, die een leven lang blootstaan aan druk- en trekkrachten, zoals heupen, knieën, handen, schouders en rug.

    Artrose is een degeneratie van het kraakbeen van de gewrichten zonder enige infectie of ontsteking. Deze degeneratie leidt tot een min of meer snelle vernieling van het kraakbeen die het uiteinde omhult.

    Het is de meest voorkomende gewrichtsziekte. De eerste symptomen blijken over het algemeen vanaf 40-50 jaar, maar de ziekte begint vaak veel vroeger in het leven. De initiatie en controle van het ontstekingsproces worden door een geheel van biomoleculaire mechanismen bestuurd.

    In geval van ontsteking maken de celmembranen arachidonzuur aan. Het arachidonzuur brengt een keten van reacties op gang die de productie van eicosanoïden van type 2 en 4 veroorzaken, die extreem pro-ontstekend zijn

    Twee enzymen spelen een belangrijke rol in deze reacties: 5 – lipoxygenase ( LOX ) leidend tot de vorming van leucotriënen en cyclo- oxygenase ( COX ) die tot de vorming van prostaglandines en tromboxanen leidt.

Ontstekingsweg cyclooxygenase

    Het cycooxygenase (COX) geeft het ontstaan van prostanoïden, die de prostaglandines “PG” omvatten: PEG2, PGF2, PGD2, het prostacycline PGI2 en het tromboxaan A2 : TXA2.

    Cyclooxygenasen zijn aanwezig onder twee vormen : COX-1 en COX-2. De activiteit COX-1, noodzakelijk voor hemostase, predomineert in fysiologische omstandigheden. Dit enzym is van belang voor de integriteit van het maagslijmvlies. Integendeel hebben COX-2 slechts een geringe activiteit en zijn verantwoordelijk voor de synthese van het merendeel van de prostaglandinen tijdens het ontstekingsproces. De non-steroïde ontstekingsremmers (NSAID’S)beïnvloeden hoofdzakelijk het cyclooxygenase en door de activiteit van COX-1 te blokkeren, vormen deze de oorzaak van het merendeel van de neveneffecten.

Ontstekingsweg lypooxygenase

    Een tweede belangrijke weg van ontsteking is deze van het 5-lipooxygenase (5- LOX) dewelke leucotriënen produceert.De eigenschappen van anti-ontsteking van Lyprinol werden bestudeerd door wetenschappers van de universiteit RMIT, de universiteit van Adélaïde en de universiteit van Queenland. Dankzij deze onderzoeken werd Lyprinol erkend als een efficiënt anti-ontstekingsmiddel ( Dr. Whitehouse ). Lyprinol is een inhibitor (remmer) van 5-lipooxygenase ( 5- LOX).

    De bijzondere groep meervoudige onverzadigde omega-3 vetzuren in Lyprinol zijn krachtige remmers van het lypooxygenase, producent van leucotriënen. Deze inhibitie vormt de oorzaak van onderzoek,een gevolg van voeding rijk aan omega-3 voor de vermindering van gewrichtspijnen in verband met veroudering.

Lyprinol, competitief remmer van COX en LOX

    Er werd bewezen dat Lyprinol de enzymen 5-lypooxygenase (5-LOX) belemmert en cyclooxygenase-2 (COX-2) Nochtans belemmert Lyprinol niet het cyclooxygenase 1 (COX-1) dat een belangrijke rol speelt voor de integriteit van het maagslijmvlies.

Actie niet-steroïde ontstekingsremmers ( NSAID’S)

    De gebruikelijke ontstekingsremmers blokkeren voornamelijk het cyclooxygenase. Een nadeel aan NSAID’S is dat zij het enzyme 5-LOX niet remmen, deze geneesmiddelen houden de leucotriënen niet tegen, waaronder het waaronder het sterke allergische LTB4.
Lyprinol remt zowel het enzyme 5-LOX als COX-2, zodat de ontstekingen beter worden gecontroleerd.

Vergelijking Lyprinol – NSAID

Lyprinol NSAID
remt 5-LOX remt niet het 5-LOX
remt COX-2 remt COX-2
remt niet COX-1 remt COX-1
krachtige ontstekingsremmer minder krachtig
geen neveneffecten risico op maagbloeding

Actie in vitro anti-ontsteking van Lyprinol

Vetzuur Dosis
(mg/kg)
Inhibitie ontsteking
(%)
Lijnzaadolie 2000 2%
Olie Noorse zalm 2000 32%
Visolie EPA 2000 50%
Lyprinol 20 79%





(1) Macrides TA, Treschow AP, et al: The anti-inflammatory effects of omega 3 tetraenoic fatty acids isolated from a lipid extract (Lyprinol) from the New Zealand green-lipped mussel. Abstract. 88th American Oil Chemists Society Annual Meeting, Seattle, mai 1997
(2) Emelyanov A., Fedoseev G., Krasnoschekova O., Abulimity A., Trendeleva A. and Barnes P.J. : Treatment of asthma with lipid extract of New Zealand green-lipped mussel: a randomised clinical trial. European Journal of Respiratory Diseases Vol. 20, Issue 3, 2002
(3) Macrides TA, Treschow AP, et al: The anti-inflammatory effects of omega 3 tetraenoic fatty acids isolated from a lipid extract (Lyprinol) from the New Zealand green-lipped mussel. Abstract. 88th American Oil Chemists Society Annual Meeting, Seattle, mai 1997